سلام بروجن
هدف از طراهی اين وبلاگ کمک به برقراری ارتباط بين بروجنيهای سرتاسر جهان و
وشناساندن شهرستان بروجن به دیگران است اميد است مارا در اين مهم همراهی کنيد
هرجا که هستيد سبز باشيد
مختصری از بروجن:
بروجن دومين شهر منطقه چهار محال و بختياري است. اين شهر در دشتي به وسعت حدود 580 كيلومتر مربع در شرقي ترين نقطه منطقه و در محل تلاقي راههاي سه استان چهار محال و بختياري، اصفهان و فارس قرار گرفته است. تاريخ اسكان جمعيت در اين مكان به يكي دو قرن و تاريخ مركزيت جمعيت به حدي كه بتوان آن را شهر ناميد به پس از نهضت مشروطيت ميرسد. رشد فزاينده جمعيت آن از دهههاي سوم و چهارم قرن حاضر آغاز شد و گسترش شهر بروجن با توجه به موقعيت جغرافيايي آن كه در طلاقي سه استان قرار گرفته است، توسعه آن را از امتياز ويژهاي برخوردار نموده و روند رشد آن را تسريع كرده است.
وجه تسميه بروجن:
: "برو" از ابرو گرفته شده و "جن" تازیشدهی گن است كه خود سبكشدهی گین است. كه پسوندی شناخته شده است؛ از آنجا میگوییم كه شاید در پارینه بروجن دیهای همچون ابرو بوده و از آن روی بدان بروگن گفته اند.
وجه تسميه ديگری از بروجن:
قدمت بروجن به روایتی به ده هزار سال پیش می رسد . و اسم بروجن بدین سبب امد که در سالهای بسیار دور میان دو قوم اکسینا و بخادا(بختیاری کنونی) درگیری بوده و قوم بخادا برای دفاع برجهای زیادی برای دیدبانی ودفاع ساخته بود که بدین سبب به ان شهر اورجست می گفتند که بعد به اورجن(که همکنون نیز اهالی آن می گویند) وسپس به بروجن تغییر کرده
ياد گيوه هاي ملكي بروجن به خير!
شهر بروجن يا اروجن استان چهارمحال و بختياري از دير باز به عنوان پايگاه فرهنگي و هنري اين استان شناخته شده است.
بروجن در زمان هاي گذشته به ويژه در زمان انقلا ب مشروطه اول و دوران مظفرالدين شاه براي خان هاي بختياري و قشقايي شهري پركشش بود.
سرداران فاتح تهران از جمله سردار اسعد بختياري و صمصام السلطنه بختياري هنگامي كه به تهران رفتند، كفش و پوجاري به پا داشتند: همان گيوه بروجني. اين كفش آنها را چالا كتر مي كرد و اسب سواري با آن آسانتر بود.
گيوه دوزي بروجن چهارمحال و بختياري، از زمان قاجار به بعد در همه بازارها و بازارچه هاي ايران براي خود جايي باز كرد.
يكي از استادان گيوه دوزي بروجن، كه اين هنر را از نياكانش آموخته است، مي گويد: در زمان هاي ق-دي-م گيوه بهترين پوشش براي نگهداري پاي مردم جاي جاي ايران به ويژه در سنگلا خ ها و كوهستان ها بود.
حاج محمد نيكبخت، معروف به محمد گيوه چي در گفت وگو با ايرنا افزود: رويه اين كفش ها از كرباس ناب بود و كف آنها از استخوان حيوانات و چوب سخت ساخته مي شد. ويژگي اين گيوه ها، خنك كردن پا در تابستان و گرمابخشي آن در زمستان بود.
به گفته وي، مهم ترين گيوه ساخت اين شهر در زمان هاي گذشته، گيوه ملكي يا همان گيوه شاهي بود. آوازه ساخت اين نوع گيوه كه هنوز برخي از كوچ نشينان قشقايي استان فارس، آن را به پا دارند، به نمايشگاه هاي جهاني نيز رسيده بود.
يكي از كارشناسان هنرهاي بومي استان چهارمحال و بختياري در اين زمينه گفت: گيوه دوزي در بروجن صد ساله است و نخستين گيوه ها در زمان صفويه به بازار آمد.
محمدرضا طاهرزاده افزود: گيوه سنتي پا را دچار بوي بد نمي كند، ولي گيوه هاي جديد تقلبي با كف پلاستيكي موجب بروز مشكل هاي پوستي مي شود.
وي گفت: هنر گيوه دوزي و تخته كشي در اين چند دهه، به دليل همساز نشدن با سليقه هاي مشتريان و گراني بيش از اندازه آن در اين شهرستان، به فراموشي سپرده شد. با آمدن كفش هاي كتاني ارزان قيمت چيني به بازار كفش، گيوه سازي در شهرستان بروجن روبه ركود است.
طاهرزاده گفت: بسياري از فرزندان گيوه دوزان بروجن به دنبال علم و دانش رفتند و هنر پدرانشان را رها كردند.
به گفته وي: هم اكنون تنها سه توليدي و دوزندگي گيوه در شهرستان بروجن كار مي كنند.
او بر اين عقيده است كه گيوه هاي صنعتي موجود در بازار كه بيشتر، از شهرهاي تبريز، يزد و كرمانشاه وارد چهارمحال و بختياري مي شود، بيش از سه ماه دوام ندارد؛ اما گيوه هاي ملكي بروجن حداقل سه سال كارآيي داشت.
بر گرفته از همشهری
قصد سفر داريد،دنبال جايی می گرديد که دل به طبيعت بسپاريد و فارغ از يک زندگی پر نوسان و پراسترس ساعتی را بگزرانيد و نيرويی برای فردای دوباره بيابيد ؛با ما همراه شويد،به سوی ديار بروجن طبيعت زيبای زاگرس
بهترين زمان برای سفر به بروجن تابستان است؛با اين حال لباس گرم فراموش نشود.
مسير نيز سهل است:از اصفهان ـمبارکه ـبروجن يا اصفهان ـ شهرضا ـ بروجن يا شهرکرد ـ بروجن و از شرق نيز ايذه ـ اردل ـ بروجن يا ايذه ـ لردگان ـ بروجن و نيز ياسوج ـ سميرم ـ بروجن
گردشگاه سياسرد
چشمه سياسرد در 5 كيلومتري شهر بروجن قرار گرفته است. هواي خنك و مطبوع و درختان زيبا و كهنسال اطراف اين چشمه مكاني بسيار زيبا براي تفرج و استراحت ساكنين شهر بروجن و ساير گردشگران بوجود آورده است. به طوريكه همه روزه و بويژه در روزهاي تعطيل اين مكان شاهد گشت و گذار تعداد زيادي از مسافران و گردشگران مي باشد. از ويژگيهای بارز اين مکان وجود درختان کهنسالی است که عمر برخی تا ۶۰۰ سال تخمين زده می شود؛همراهی اين درختان تنومند با چشمه سارهای زيبا مناظری بس بديع آفريده است. در گذشته اين مکان برای ساکنين منطقه جنبه مقدس و مذهبی نيز داشته است ولی در حال حاضر بيشتر به جنبه گردشگری آن توجه می شود.
فضاسازي هاي مناسب و سهل الوصول بودن ميل به بازديد از اين گردشگاه را دوچندان كرده است.
امكانات و تسهيلات
جاده آسفالته، فضاي سبز،آبنماهای زيبا، سرويس بهداشتي، سكوي نشيمن، دسترسي به واحدهاي اقامتي و پذيرايي شهر بروجن، تجهيزات جهت بازي كودكان، پاركينگ، آب آشاميدني.
بلداجی شهر گز
آيا می دانيد بهترين گز ساخت کجاست؟ حتما می گوييد گز بلداجی اصفهان اشتباهی که خيلی از افراد می کنند و گز بلداجی را ساخت اصفهان می دانند
بلداجی يکی از شهرهای شهرستان بروجن می باشد.خيابانی در اين شهر نيست مگرآنکه در آن حداقل يک کارگاه گز سازی ببينی .گز ساخت اين شهر به دليل کيفيت مواد اوليه مشهورترين گز ايران شده است.
امام زاده حمزه علی
از مناطق توريستی مذهبی نزديک بلداجی می توان به امام زاده حمزه علی اشاره کرد.مرقد اين امام زاده در بالای يک کوه واقع شده است و پلکانی بسيار زيبا به آن منتهی می شود و بر دشتی بسيار زيبا مشرف است.امکانات اقامتی در دامنه کوه از قبيل پارک ،بازارچه، محلهای اقامتی و پارک بازی احداث شده است .اين مکان زايران بسياری خصوصا در تابستان را به خود جذب می کند.
تالاب چغاخور
از مناطق بسيار زيبای ديگر تالاب چغاخور است که يک مکان بسيار مفرح برای دوستاران طبيعت است.اين مکان زيستگاه پرندگان بسياری است و همچنين از آن جهت پرورش ماهی نيز استفاده می شود.دخالتهای انسانی و خصوصا ساخت يک سد بر روی آن محيط طبيعی آن را تا حدودی بر هم زده است ولی با اين حال هنوز مکانی بس زيباست.
شهر گندمان
يکی ديگر از شهرهای شهرستان بروجن ،شهر گندمان است.يک منطقه زيبا و تاريخی و دارای مردمانی خون گرم و با صفا . از مناطق توريستی اين ناحيه تالاب گندمان و امام زاده مادر- دختر را می توان نام برد.
به دلیل مشکلاتی که برخی دوستان در مشاهدۀ وبلاگ قبلی داشتند بر آن شدیم که این وبلاگ را در یک قالب نو طراحی کنیم.
در پایان ذکر یک نکته را لازم می دانم:برخی دوستان و هم استانیهای عزیز غیر بروجنی مرا به افراطی گری نایسونالیستی متهم کرده بودند.نمی دانم در مطالب وبلاگ من چه چیزی سبب بر انگیختن این سوء ظن شده است ولی همانطور که قبلا هم گفته بودم هدف این وبلاگ معرفی بروجن بوده نه استان چهار محال و اگر فقط از شهرستان بروجن صحبت شده به این دلیل بوده و نه دلیل دیگر.و من اگر هم می خواستم قادر به طراحی وبلاگی با موضوع استان نبودم،زیرا شناخت کافی نسبت به سایر نقاط ندارم و شاید در آن صورت نیز سایر هم میهنان گلایه مند شوند.با این حال اگر این دوستان می خواهند دیار خود را به دیگران معرفی کنند همین الان دست به کار شوند و اگر مطلب یا عکسی در مورد شهر خود دارند برای من بفرستند. و در آخر باید بگویم که من هم با آن دوست موافقم که
همۀ ایران سرای من است
